Αγαπητό 2013...

11:48:00 μ.μ. 28 Comments A+ a-

in English soon

Αγαπητό 2013,
το ξέρω δεν φταις εσύ για αυτήν την κατάσταση...Κι ας σε λένε γρουσούζικο επειδή τελειώνεις σε 13. Άλλωστε και το 2012 δεν ήταν και ιδιαίτερα τυχερό..Άλλοι φταίνε, το ξέρω, αλλά τι να κάνουμε που δεν βλέπω να αλλάζουνε τα πράγματα.. Ή κι αν αλλάξουνε, πολύ φοβάμαι πως δεν θα είναι για το καλύτερο.. Ξέρω.. Ξεκίνησες με κάθε καλή πρόθεση κι εμείς σε δεχτήκαμε με κάθε καλή διάθεση..παρά τις προλήψεις λόγω του αριθμού σου...Τα είπαμε αυτά.. Όμως κάπου στην πορεία στράβωσε η κατάσταση.. Ξέρω δεν φταις εσύ για όλα τα άσχημα που μας συνέβησαν..

Το μικρό μου ξωτικό...

11:41:00 μ.μ. 32 Comments A+ a-

in English soon

Αγαπώ τις φωτογραφίες.. Βγάζω πολλές.. Μα πάρα πολλές.. Μερικές φορές νομίζω οτι η φωτογραφική μηχανή είναι η επέκταση του χεριού μου.. Την παίρνω μαζί μου όπου πάω.. Πάντα!!! Το αγαπημένο μου μοντέλο είναι φυσικά ο Νικόλας.. Που δεν έχει πάντα διάθεση αλλά όταν έχει.. κάνουμε μαγικά μαζί !!! 
Κάθε χρόνο είναι πια οικογενειακή μας παράδοση να φτιάχνουμε στολίδι με χριστουγεννιάτικες φωτογραφίες του Νικόλα...Φέτος είναι τα τρίτα του Χριστούγεννα επομένως το τρίτο του στολίδι.. 
Ήθελα να βγάλω φοβερές φωτογραφίες... Σαν αυτές που βλέπω στα ξένα blog και μου τρέχουν τα σάλια.. Αυτές τις όμορφες, τις επαγγελματικές..Οργανώθηκα... Πήρα γλειφιτζούρια, το σκουφάκι του Άη Βασίλη, κόκκινα μαξιλάρια, τη καλή μου διάθεση, την λατρεμένη μου φωτογραφική μηχανή, την καλή μου διάθεση και κυρίως το λατρεμένο μου Νικόλα με τη δική του καλή διάθεση και στήσαμε το στούντιο στο μοναδικό φωτεινό μέρος του σπιτιού.. Στο παράθυρο της κουζίνας... Και τον άφησα να παίξει και να γελάσει.. 


Γλυκά σπιτάκια ...

11:15:00 μ.μ. 40 Comments A+ a-

in English soon

Αυτά τα υπέροχα σπιτάκια που κάνουν την εμφάνιση τους κάθε Χριστούγεννα μου αρέσουν πάρα μα πάρα πολύ... Τόσο όμορφα και λαχταριστά σαν να βγήκαν από το παραμύθι του Χάνσελ και της Γκρέτελ ένα πράγμα.. Πέρυσι έκανα μια πρώτη απόπειρα να φτιάξω ένα αλλά η συνταγή του μπισκότου δεν μου άρεσε ιδιαίτερα..(Ίσως έκανα κάτι λάθος..)
Φέτος είπα να ξαναδοκιμάσω... Και μάλιστα να φτιάξω δυο είδη γλυκοσπιτιών..για να χαρίσω στα ανιψάκια μας!!!  Το πρώτο σπιτάκι είναι για τον Αλέξανδρο, το μεγάλο ξάδερφο του Νικόλα.. Είναι φτιαγμένο αποκλειστικά από σοκολάτα και σοκολατολιχουδιές !!! (Είδα την ιδέα στα Ανθομελάκια και την εκτίμησα δεόντως...χεχε) 


Χριστουγεννιάτικες ζωγραφιές..

10:41:00 μ.μ. 24 Comments A+ a-

in English soon

Χτες το πρόγραμμα του Χριστουγεννιάτικου ημερολογίου μας, έλεγε.. Χριστουγεννιάτικες ζωγραφιές... Σκέφτηκα να κάνουμε μερικές με τα αποτυπώματα του χεριού του Νικόλα... 
Τα σύνεργα λίγα, απλά, και εύκολα..Η χαρά της δημιουργίας.. μεγάλη..!!! Χρειαστήκαμε μπογιές (εγώ είχα ακρυλικές αλλά και νερομπογιές ή τέμπερες θα είναι μια χαρά..), πινέλα, χαρτιά και χαρτόνια (άσπρα ή και χρωματιστά) και χεράκια..(του Νικόλα κυρίως..χεχε)
Με το πινέλο βάφουμε την παλάμη του πιτσιρίκου μας..αναλόγως το σχέδιο- εικόνα που θέλουμε να φτιάξουμε..


Το χριστουγεννιάτικο πάρτι του Νικόλα...

5:22:00 μ.μ. 50 Comments A+ a-

in English soon 

Όλη την εβδομάδα ο Νικόλας ανυπομονούσε για το πάρτι του..Με έβλεπε που που έφτιαχνα πράγματα κι έλεγε "είναι για μένα μαμά..για το πάρτι μου" 
Φτιάξαμε χάρτινες γιρλάντες ...


Χιονίζει χιονίζει... στη χιονόμπαλα...

9:34:00 π.μ. 40 Comments A+ a-


 in English soon

Τρελαίνομαι για χιονόμπαλες... Αυτές που τις κουνάς και χιονίζει ... Απόλυτα μαγικές και γιορτινές.. Είχα βρει κι ένα σωρό ιδέες για να φτιάξεις δικές σου..και ήθελα να δοκιμάσω...Το μόνο που ήθελα είναι να είναι ασφαλή και για το Νικόλα και να μη φοβάμαι οτι θα κάνει τούμπα και θα σπάσει γεμίζοντας τον τόπο γυαλιά και νερά και glitter.. Οπότε.. αυτοσχεδίασα.. και τα κατάφερα..χεχε..Η δική μου χιονόμπαλα... ΔΕΝ ΣΠΑΕΙ..  Μαντέψατε πως ;;; Απλό..Δεν χρησιμοποίησα γυάλινο βαζάκι!!


Γλυκός Μπισκοτοδιαγωνισμός!!!

2:36:00 π.μ. 24 Comments A+ a-


Με τη Βάσω γνωριζόμαστε πολλά πολλά χρόνια..Από τότε που ήμασταν ελεύθερες, ωραίες και φοιτήτριες..(Τώρα πια είμαστε μόνο ωραίες..έτσι Βασούλα;;; χεχε!!) Φίλες χρόνια δηλαδή!!!
Ήταν η πρώτη φίλη, που παντρεύτηκε, που έμεινε έγκυος, που έγινε μαμά. Στα πρώτα γενέθλια του Γιάννη, του γιού της ήθελε να του φτιάξει μια ξεχωριστή πρώτη τούρτα γενεθλίων.. Ψάξε, ψάξε ανακάλυψε τη ζαχαρόπαστα...κι από τότε άρχισε να φτιάχνει... Ξεκίνησε δειλά δειλά στην αρχή, κυρίως για το Γιάννη (μιας και δεν είχαμε πολλά παιδιά στην παρέα ακόμα..χεχε) και μετά για ανιψάκια και γειτονάκια και σιγά σιγά αυτό που ξεκίνησε σαν hobby και μαμαδημιουργία για το παιδάκι της, έγινε εργασία και ακόμη περισσότερη αγάπη για τη ζαχαροπλαστική...
Πλέον τον τελευταίο χρόνο ασχολείται πιο εντατικά και δημιουργεί στο σπίτι της χειροποίητα, νόστιμα μπισκοτάκια, λαχταριστά κεκάκια και φοβερές τούρτες για γενέθλια, βαφτίσεις και διάφορες εκδηλώσεις. Όλα είναι φτιαγμένα με πολύ πολύ αγάπη και φροντίδα. 
Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί της και να δείτε τις νοστιμιές της στη σελίδα της στο facebook,  Vanilia stories !!!  



Σκεφτήκαμε λοιπόν μιας και πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, να στείλουμε σε 2 τυχερούς από μια 10αδα Χριστουγεννιάτικα μπισκοτάκια. Έτσι για να σας γλυκάνουμε !!! 


  
Ο διαγωνισμός αρχίζει από σήμερα 3 Δεκεμβρίου και θα κρατήσει μέχρι και τις 9 Δεκεμβρίου στις 12 το βράδυ. Θα κληρωθούν 2 νικητές στους οποίους θα στείλουμε από 10 Χριστουγεννιάτικα μπισκοτάκια.Είναι ένα μικρό δωράκι αλλά θα σας το στείλουμε με πολύ πολύ αγάπη...
  
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
  • Μπορείτε να συμμετέχετε οι εντός Ελλάδος (δυστυχώς) Οι εκτός Ελλάδος μπορούν να συμμετέχουν μεν αλλά ΜΟΝΟ αν τα στείλουμε σε διεύθυνση του εσωτερικού (μαμάδες, γιαγιάδες κλπ.) εφόσον κερδίσουν. 
  • Τα σχόλια και τα like στο facebook δεν θεωρούνται συμμετοχή !!! (αλλά είναι καλοδεχούμενα). Το ίδιο και οι κοινοποιήσεις !!!
  • Η κλήρωση θα γίνει στις 11 Δεκεμβρίου και οι νικητές θα ειδοποιηθούν με e-mail. Αν δεν απαντήσουν μέσα σε 3 ημέρες η κλήρωση θα επαναληφθεί. 


Και τώρα το πιο σημαντικό απ' όλα !!! Πως θα πάρετε μέρος ;;; 
Απλά συμπληρώστε τη φόρμα που ακολουθεί!!!


a Rafflecopter giveaway

Ο διαγωνισμός μας τελείωσε και μόλις έκανα την κλήρωση !! Και οι τυχερές είναι.... (νταμ νταμ νταμ νταμ !!!)
Το #67.. η Ελένη Παπαδημητρίου
και 
το #47..η Κάλη του Ανθομέλι  
  
Σ Υ Γ Χ Α Ρ Η Τ Η Ρ ΙΑ !!!

Κορίτσια θα σας στείλω e-mail για να μου στείλετε τα στοιχεία σας!!! Πρέπει να επικοινωνήσετε μέσα σε 3 ημέρες !!! Μην ξεχαστείτε !!! 

 

Μικρό Χριστουγεννιάτικο παζλ...

8:40:00 μ.μ. 30 Comments A+ a-

in English soon

Αυτή είναι η μικρή κατασκευή που σας υποσχέθηκα χτες.. Γίνεται πολύ γρήγορα και εύκολα. Την αρχική ιδέα την είδα εδώ (κλικ). Αυτή είναι η δική μου εκδοχή.


Από σήμερα μετράμε αντίστροφα...

3:19:00 π.μ. 51 Comments A+ a-

in English soon

Κανονικά αυτό το ημερολόγιο έπρεπε να ήταν έτοιμο εδώ και μέρες.. Το είχα στο πρόγραμμα και το είχα οργανώσει στο μυαλό μου να το κάνω με την ησυχία μου..Έλα όμως που σχεδόν όλη την εβδομάδα ήμουν χάλια με ένα άσχημο κρυολόγημα (που ακόμα κρατάει λίγο για να λέμε και όλη την αλήθεια)...Και σήμερα το αποφάσισα!! Ή τώρα ή ποτέ (ή του χρόνου βρε παιδί μου..). Ασχολήθηκα λίγο το μεσημέρι που κοιμόταν ο Νικόλας και είπα να βγούμε το απόγευμα για να πάρω μερικά πραγματάκια.. Αλλά είπαμε..όταν κάνεις σχέδια.. κάποιος εκεί πάνω γελάει..Από το μεσημέρι να ρίχνει μια βροχή και να μη σταματάει.. Όποτε εσώκλειστοι.. Ε τι να γίνει σκέφτηκα..θα βολευτούμε με ότι έχουμε..Κι οτι γίνει στην τελική.. Το θέμα είναι να το χαρώ την ώρα που το φτιάχνω και να το χαρεί κι ο Νικόλας το πρωί που θα το δει.. 
Η αρχική ιδέα είναι από εδώ (κλικ). Κι εγώ έκανα οτι καλύτερο μπορούσα...και το διασκέδασα αφάνταστα..


Με τα δυο χεράκια....

1:22:00 μ.μ. 45 Comments A+ a-


in English soon

...πλάθω στολιδάκια!! χεχε.. Τουλάχιστον εμείς αυτό κάναμε..!!! Την είχα βάλει από πέρυσι στο μάτι αυτή τη συνταγή για αυτό το άσπρο, κάτασπρο ζυμάρι που φτιάχνεις χριστουγεννιάτικα στολίδια (και όχι μόνο). Την είχα βρει εδώ (κλικ) σε ένα ξένο blog αλλά την έχει κάνει και η Λαμπρινή (κλικ εδώ για πολύ πολύ αναλυτικές οδηγίες)
Η συνταγή είναι πολύ απλή, γρήγορη και εύκολη. 


Παίζουμε με...κορδόνια !!!

10:05:00 μ.μ. 48 Comments A+ a-

in English soon


Παίζουμε με κορδόνια ή αλλιώς... lacing !!!  Δεν ξέρω πως το λένε στα ελληνικά οπότε ας το πούμε κάρτες με τρύπες που περνάς κορδόνια από μέσα... ή τώρα που το ξανασκέφτομαι ας το αφήσουμε lacing..χαχα..

Pretzel..αγάπη μου !!!

8:46:00 μ.μ. 42 Comments A+ a-

in English soon

Τα Pretzel τα αγαπάμε οικογενειακώς..Ο Νικόλας τα λέει "ψωμί μπατονέτα" γιατί έχουν τη γεύση από τις μπατονέτες pretzel που του αρέσουν.. Του αρέσει και το σχήμα επίσης. Εκείνο το γνωστό.. (το οποίο εμένα δεν μου βγήκε ακριβώς οπότε τα έκανα σαν ψωμάκια...χεχε)
Αυτή τη συνταγή την βρήκα σήμερα το πρωί..Είχα τα υλικά και τη δοκίμασα..Δεν έμεινε ούτε ένα.. Είναι αφράτα και νόστιμα και γίνονται πολύ πολύ εύκολα..


Say cheese... cake !!!

11:15:00 π.μ. 17 Comments A+ a-

in English soon

Είμαι γλυκατζού (και πολύ πολύ γλυκιά επίσης χεχεχε..)..
Προφανώς το έχετε καταλάβει αφού μόνο γλυκές συνταγές κάνουν την εμφάνιση τους στο Blogοσπιτάκι μου..Μου αρέσουν τα γλυκά αλλά είμαι κυρίως της σοκολάτας..
Όχι οτι δεν θα τιμήσω και τα άλλα γλυκά (σε μια ανάγκη βρε αδερφέ..) αλλά με τη σοκολάτα...εεε έχουμε άλλη σχέση..πως να το κάνουμε.. Παρόλα αυτά το αμέσως επόμενο γλυκό που λατρεύω μετά από οτιδήποτε περιέχει σοκολάτα είναι το cheesecake...
Δροσερό και τυρένιο, όχι πολύ γλυκό (για να μην σε λιγώνει..) το φτιάχνω όλο το χρόνο κι όχι μόνο τους ανοιξιάτικους - καλοκαιρινούς μήνες, που έχει συνήθως την τιμητική του..
Η συνταγή αυτή είναι δική μου μετά από πολλούς πειραματισμούς...και πάντα πετυχαίνει..όσες φορές κι αν την έχω κάνει..


Οι βιβλιοφάγοι...

1:26:00 μ.μ. 10 Comments A+ a-

In English soon

Πόσο μα πόσο το ευχόμουν αυτό...Από τότε που ήμουν έγκυος το σκεφτόμουν... Πραγματικά το σκεφτόμουν..Και ήθελα ο Νικόλας να αγαπάει τα βιβλία..όπως κι εγώ.. (γιατί ο μπαμπάς του δεν διαβάζει ούτε εφημερίδα..) Ήθελα να μπορώ να μοιραστώ την αγάπη μου γι' αυτά, μαζί του..Το πόσο ανυπομονώ να μεγαλώσει και να διαβάσουμε μαζί τον αγαπημένο μου Harry Potter δε λέγεται..(ναι ναι είμαι εντελώς geek).. Και εννοείται οτι θα έχω και δικαιολογία να διαβάζω παιδικά βιβλία..που τα λατρεύω ..χεχε.. 


Βόλτα στο Λιβάδι...

3:59:00 μ.μ. 20 Comments A+ a-

in English soon

Κυριακάτικη βόλτα στο λιβάδι..Κι όταν λέμε Λιβάδι δεν εννοούμε το original πράσινο αγροτεμάχιο αλλά ένα χωριό λίγο πιο έξω από τη Θεσσαλονίκη..Χτες λοιπόν είχε την ετήσια γιορτή κάστανου.. Κι εμείς που πετάμε τη σκούφια μας για γιορτές και πανηγύρια (εγώ δηλαδή..χεχε) σκέφτηκα να πάμε να δούμε..
 
Αυτή τη φορά πήγαμε οι τρεις μας..εγώ, ο Αντώνης και ο Νικόλας. Πρώτη στάση : Παιδική χαρά.. 

Τελείες,γραμμές και αριθμοί...

10:19:00 π.μ. 38 Comments A+ a-

in English soon

Ο Νικόλας αγαπάει τους αριθμούς...Ή μάλλον όχι απλά τους αγαπάει..Τρελαίνεται.. Πραγματικά τρελαίνεται με ότι έχει σχέση με αριθμούς..Ξέρει να μετράει κα νο νι κό τα τα μέχρι το 20 !! Τους αναγνωρίζει οπτικά και μπορεί να τους πει, να σου τους δείξει, να τους πατήσει στο πληκτρολόγιο ή στο κομπιούτερ...και τώρα τελευταία αρχίζει και γράφει και κάποιους όπως το 1, το 8 και το 6. (Η νηπιαγωγός μέσα μου χορεύει σάμπα από τη χαρά της και η μάνα κουκουβάγια σκάει από υπερηφάνεια..)  
Οπότε είναι η κατάλληλη περίοδος να εκμεταλλευτώ τα ενδιαφέροντά του και να προχωρήσουμε σε νέα πράγματα και δραστηριότητες..
Αυτή η δραστηριότητα είναι από τις αγαπημένες μου και πλέον και η αγαπημένη του Νικόλα..Έχει σχέση με αριθμούς (με τι άλλο ;;..χεχε), με τελείες και γραμμές. Και δεν είναι άλλη από την "Ενώστε τις τελείες" ή αλλιώς dot to dot ή connect the dots που λένε οι φίλοι μας οι Αγγλοαμερικάνοι ... 

Μια βάφτιση και μια παρέλαση...

10:45:00 π.μ. 22 Comments A+ a-

in English soon

Τέτοιες μέρες γιορτής... με τέτοιο καλό καιρό.. το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι ..βόλτες βόλτες και βόλτες..
Παιδική χαρά...έκθεση βιβλίου... βόλτα στο κέντρο... παρέλαση...παιδότοπο... Βόλτες να γεμίσουμε εικόνες και θετική ενέργεια..

Την Κυριακή το πρωί εκτελούσα χρέη φωτογράφου..σε μια από τις πιο -πραγματικά - όμορφες βαφτίσεις που έχω δει.. Υπέροχα χειροποίητη και προσεγμένη μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια..



Η επιμέλεια της βάφτισης είναι από την Αγάπη (πρώτη φορά τη γνώρισα αλλά πραγματικά υπέροχη η δουλειά της) και τα φοβερά cupcakes είναι της φίλης μου της Βάσως από το Vanilia stories


Ο Αναστάσιος -Αναστάσης- Τάσος είναι ένας κούκλος.  
(Βανούλα ευχαριστώ που μου έκανες την τιμή να είμαι η φωτογράφος σας. Να σας ζήσει και να τον χαίρεστε! Να είναι φωτισμένος και γερός !! )

Το απόγευμα της Κυριακής πήγαμε με τη Βάσω και το Γιάννη στην Έκθεση Βιβλίου. Στο κέντρο ένας χαμός λόγω της προετοιμασίας για την στρατιωτική παρέλαση..αλλά δεν μας πτόησε καθόλου.. Πήραμε βιβλία, καφεδάκι στο χέρι και βόλτα στους δρόμους.. 

Δευτέρα πρωί-μέρα παρέλασης... Αν και η παρέλαση περνάει ακριβώς κάτω από το μπαλκόνι μας είπαμε αυτή τη φορά να κατεβούμε προς την πλατεία...Μαζί με τη γιαγιά και τον παππού, τις ξαδέρφες και τους θείους περιμέναμε να αρχίσει..


Κυριακή στα Πετροκέρασα...

8:00:00 μ.μ. 33 Comments A+ a-

in English soon

Τα Πετροκέρασα είναι ένα χωριό λίγο πιο έξω από τη Θεσσαλονίκη... Μια ώρα δρόμος από τη δυτική Θεσσαλονίκη που μένουμε εμείς.. Σήμερα είχαν γιορτή κάστανου..και μιας που κι εμείς πετάμε τη σκούφια μας για εκδρομή... ξεκινήσαμε πρωί πρωί (κατά τις 11 δηλαδή..) για να δούμε τι παίζει...
Το χωριό μικρό, με τη γραφική πλατεία και τους πλακόστρωτους δρόμους..και τους τεράστιους πλάτανους..





Μυρωδάτο κέικ πορτοκάλι..

11:03:00 π.μ. 75 Comments A+ a-

in English soon

Έψαχνα μια καλή συνταγή για κέικ πορτοκάλι εδώ και καιρό..Μου αρέσουν τα κέικ να είναι μυρωδάτα και ζουμερά..Να μένουν αφράτα για μερικές μέρες τουλάχιστον και να μην είναι πολύ γλυκά..για να μην σε λιγώνουν...Ότι πρέπει δηλαδή για να συνοδέψεις το πρωινό ή το απογευματινό καφεδάκι και ένα διαφορετικό κολατσιό για το Νικόλα.. Που παρεπιπτόντως το συγκεκριμένο κέικ το έχει τσακίσει..Γι' αυτό και μόνο έχει πάρει την έγκριση..

Μυρωδάτο κέικ πορτοκάλι
 αρχική συνταγή εδώ
  


Κυριακάτικες βόλτες..

2:07:00 μ.μ. 20 Comments A+ a-

In English soon

Αγαπάμε τις βόλτες..Ιδιαίτερα τώρα που ο καιρός είναι ακόμα καλός και μπορούμε να βγαίνουμε..Την Κυριακή που μας πέρασε πήγαμε στην Αμερικάνικη Γεωργική σχολή για την ετήσια εκδήλωση της iwog. Είχαμε πάει και πέρυσι και μας άρεσε..Βέβαια οι περισσότερες δραστηριότητες ήταν για μεγαλύτερα παιδιά αλλά κι εμείς τουλάχιστον απολαύσαμε το πράσινο...ακούσαμε παραμύθι, ο Νικόλας δοκίμασε το χόκεϊ μαζί με το μπαμπά του..


Πλαστελίνες από σπίτι...

4:10:00 μ.μ. 43 Comments A+ a-

in English soon

Την προηγούμενη εβδομάδα η θεία του Νικόλα μας έστειλε ένα κυπελάκι με play-doh. Ο μικρός το λάτρεψε.. Καινούριο υλικό, μαλακό, μυρωδάτο, με έντονο μπλε χρώμα...Το καλύτερό του.. Πήρε τα εργαλεία και τα κουπάτ του και φτιάχναμε...και φτιάχναμε... Τι σχέδια, τι αστέρια, τι αριθμούς (είπαμε τους έχει αδυναμία...χεχε), τι σχήματα.. Του αρέσει πολύ να παίρνει αντικείμενα και να τα αποτυπώνει πάνω στην πλαστελίνη..

Σκέφτηκα λοιπόν να δοκιμάσω -επιτέλους- μια συνταγή για σπιτική πλαστελίνη που εδώ και καιρό είχα βάλει στο μάτι..

Πλαστελίνη από σπίτι
αρχική συνταγή εδώ

Μήνας 26ος, 27ος, 28ος, 29ος...

12:01:00 μ.μ. 22 Comments A+ a-

in English soon

Αυτές οι μηνο- αναρτήσεις είναι από τις αγαπημένες μου..Τις παραμέλησα αρκετά όμως μέσα στο καλοκαίρι..Κοιτώντας την τελευταία δεν μπορώ να πιστέψω πόσο πολύ μεγάλωσε το μωρό μου μέσα σε 4 μήνες..Τώρα μοιάζει ακόμα περισσότερο με παιδάκι..με νηπιάκι..Έχει φύγει εντελώς το μωρουδιακό από πάνω του..



  • Μήνας: 26ος- 27ος- 28ος
  • Ύψος:   88,5εκ.
  • Βάρος: 12.100 γρ.
  • Νο παπουτσιού : 23
  • Αγαπημένο φρούτο : καρπούζι
  • Αγαπημένο γλυκό : γλειφιτζούρι (το ανακάλυψε φέτος και έχει τρελαθεί..μόνο με ένα γλειφιτζούρι καθόταν ήσυχος..χεχε)
  • Αγαπημένο cartoon : Μίκυ Μάους club (-επιμένουμε σταθερά αν και το καλοκαίρι κόλλησε και με ένα κινούμενο που το λένε "Bo" ...μας τρέλανε..)
  • Aγαπημένο χρώμα: πράσινο και γαλάζιο
  • Αγαπημένο ζωό : γάιδαρος και λύκος
Τα αγαπημένα του τραγούδια -όλο μα όλο το καλοκαίρι - ήταν τα "Τρίγωνα κάλαντα" και "ο μικρός τυμπανιστής..Τα τραγούδησε άπειρες φορές και το κυριότερο μας έβαζε (ανάγκαζε) να του τα τραγουδάμε (!!!) Και εντάξει..όταν ήμασταν στο σπίτι ή στο αυτοκίνητο και οδηγούσαμε μέσα στις ερημιές δεν πείραζε που τα τραγουδούσαμε στη διαπασών..Δεν μας άκουγε και κανείς που τραγουδούσαμε Χριστουγεννιάτικα κάλαντα ντάλα Αύγουστο..Αλλά που να μας έβλεπες μόλις φτάναμε σε κατοικημένη περιοχή...Ο Νικόλας δεν μας επέτρεπε (εννοείται) να σταματήσουμε το τραγούδι (ντροπή και όνειδος στον άμοιρο που θα προσπαθούσε..) οπότε κι εμείς τα τραγουδούσαμε όσο ψιθυριστά γινόταν..Και ανεβαίναμε οκτάβες όσο φεύγαμε από τον κόσμο..Αν τυχόν βρεθήκατε προς Τορώνη και ακούγατε κάλαντα από κάποιο αυτοκίνητο..εεε είμασταν εμείς..χαχα..

Τέλος εποχής..

12:44:00 μ.μ. 46 Comments A+ a-

in English soon

Από το πρώτο λεπτό που κράτησα το Νικόλα, κάθε στιγμή ήταν -και είναι ακόμα φυσικά- μαγική και μοναδική..Είμαι τόσο..χαζομαμά το ξέρωωωω !! Τον κοιτούσα και ανυπομονούσα να μεγαλώσει..Ανυπομονούσα να περάσει στο επόμενο στάδιο για να χαμογελάσει, να σταθεί όρθιος, να καθίσει, να μπουσουλήσει, να μιλήσει..Να κατακτήσει όλα τα milestones ..που λένε και οι φίλοι μας οι Άγγλοαμερικάνοι..Και μόλις τα κατακτούσε..και περνούσε στο επόμενο στάδιο..ήδη μου έλειπε το προηγούμενο..Σα να μη χόρτασα..σα να μην το πρόλαβα..σα να πέρασε τόσο γρήγορα..

Μικρές καλοκαιρινές στιγμές..

9:19:00 μ.μ. 14 Comments A+ a-

in English soon

Πριν από οτιδήποτε άλλο..θέλω να σας ευχαριστήσω όλες ρε κορίτσια για το ενδιαφέρον..για τα απίστευτα συγκινητικά σχόλια...για την παρουσία σας εδώ..για την ανυσηχία σας για μένα..Δεν μπορώ να βρω τα κατάλληλα λόγια για νας σας ευχαριστήσω..Δεν ξέρω αν υπάρχουν καν..Πάντως ευχαριστώ...Όπως και να 'χει..Και για να μην ανησυχείτε άλλο..Θέλω μόνο να πω οτι είμαι μια χαρά..Κι εγώ και τα ψυχολογικά μου.. Οτι είμαι επιτέλους στη Θεσσαλονίκη..και το γεγονός και μόνο οτι είμαι σπίτι μου..είναι απίστευτα χαλαρωτικό..Και ότι όποια άλλη δυσκολία έρθει θα αντιμετωπιστεί πάραυτα με χαμόγελο..Άλλωστε ο καλός ο καπετάνιος-καπετάνισσα, στη φουρτούνα φαίνεται..εεε;;; 

Και επειδή η προηγούμενη ανάρτηση - εξομολόγηση είναι απίστευτα συναισθηματική και στενάχωρη...και μιας που επιτέλους αλλάξαμε εποχή και μπήκαμε στο φθινόπωρο... Θέλω να σας δείξω και τις όμορφες στιγμές του καλοκαιριού μας..Έτσι για να αφήσουμε τα άσχημα στο χτες...(και κυριολεκτικά και μεταφορικά..)

Οπότε πάμε να δούμε κάτι όμορφο..Δηλαδή...το Νικόλα!!!


με το καινούριο μπουρνούζι του...και το αγαπημένο του νεροπίστολο..για φέτος!!



Γιατί το καλοκαίρι μας ήταν πραγματικά δύσκολο αλλά είχε και όμορφες στιγμές..

Είχε παιχνίδια στην φουσκωτή πισίνα στο μπαλκόνι..μαζί με την αγαπημένη του ξαδέρφη...



Είχε και βουτιές στη θάλασσα...



Είχε και παιχνίδια στην άμμο...




Βουτιές στη πισίνα με το μπαμπά..



αλλά και με τη μαμά...



Είχε βόλτες με φίλους..που ήρθαν να μας φτιάξουν τη διάθεση...(Ευχαριστούμε πολύ Βασούλα και Μανώλη και Θόδωρε..)



Είχε πολλά - μα πάρα πολλά-  γλειφιτζούρια..σε κάθε χρώμα και σε κάθε γεύση...



Είχε αγκαλιές με τη μαμά...



αλλά και με το μπαμπά..



Είχε μουτράκια γεμάτα κρουασάν σοκολάτα...



Είχε τρέξιμο στις πρασινάδες ..



..κάτι ελάχιστες στιγμές ελευθερίας (για να πιει η μαμά το καφέ της και να διαβάσει καμιά σελίδα από το βιβλίο της..)



Είχε μουσική παιδεία...



Είχε πολύ μα πάρα πολύ Νικόλα...





Καλό μήνα λοιπόν...και καλό φθινόπωρο σε όλους μας...
Και μακάρι οι όμορφες καλοκαιρινές στιγμές μας να μας δώσουν δύναμη για το χειμώνα που έρχεται..
φιλιά...
Ελπίδα






Ένα χαμένο καλοκαίρι..

12:20:00 π.μ. 22 Comments A+ a-

In English soon


φωτογραφία από εδώ
Αυτή την ανάρτηση την είχα στο μυαλό μου όλο το καλοκαίρι..Αλλά κάθε φορά που πλησίαζα το πληκτρολόγιο ..σα να μην άντεχα να γράψω..Δεν μου βγαίναν οι σκέψεις..οι λέξεις.. Κι ακόμα και τώρα που γράφω δεν είμαι σίγουρη αν στο τέλος θα πατήσω το κουμπί της δημοσίευσης ή θα την κρατήσω για μένα..
34 καλοκαίρια στη ζωή μου..34 καλοκαίρια και κάθε ένα ξεχωριστό και μοναδικό..και υπέροχο..Με μόνη εξαίρεση εκείνο που χάσαμε τον παππού μου πριν από 23 χρόνια.Και το φετινό...Το 35ο της ζωής μου..Ένα χαμένο καλοκαίρι ήταν το φετινό...Κι αν εξαιρέσεις το Νικόλα και μερικές αναλαμπές...Αυτό το καλοκαίρι ούτε το κατάλαβα..
Ήταν ίσως που ξεκίνησε στραβά..ίσως που ήταν απλά η συνέχεια ενός απίστευτα κουραστικού και μοναχικού χειμώνα..Ένα ψυχοφθόρο καλοκαίρι στη θέση ενός ψυχοφθόρου χειμώνα..Σαν ένας κύκλος..Μίζερος και κουραστικός που δεν ανοίγει να φύγεις..
Δεν ήταν αυτό που περιμέναμε όταν κατεβήκαμε στο χωριό για το καλοκαίρι..Νομίζω οτι όλοι μας είχαμε κάτι άλλο στο μυαλό μας..Και σίγουρα ήταν για όλους μας το χειρότερο καλοκαίρι..Όχι τόσο από θέμα δουλειάς (..γιατί το μαγαζί πήγε αρκετά καλά για πρώτη φορά..) όσο από θέματα συναισθηματικής φύσεως υποθέτω..
Γενικά δεν ήμουν καλά ψυχολογικά το τελευταίο διάστημα.. Ο δύσκολος χειμώνας, η ανεργία, η γκρίνια, η μοναξιά, η απογοήτευση, οι εντάσεις... και ήρθε κι αυτό το καλοκαίρι και με αποτελείωσε.. Όχι οτι δεν έκανα κι εγώ λάθη ή λάθος επιλογές..Και βρέθηκα ξαφνικά μόνη στο σπίτι με το Νικόλα..όλη τη μέρα...και όλη τη νύχτα..ενώ όλοι οι άλλοι ήταν στην ταβέρνα..Χώρις αυτοκίνητο μέσα στην ερημιά... Μόνη μου..Χωρίς έναν άνθρωπο να μιλήσω..Να τρέχω πίσω απο το Νικόλα..Πάλι καλά που είχα κι αυτόν..
Να σκέφτομαι πολλά..Πολλά και μίζερα και δυσάρεστα..Να σκέφτομαι οτι δεν είμαι καλά..Οτι νιώθω εγκλωβισμένη σε ένα σώμα που δεν είμαι εγώ..σε ένα κόσμο που δεν είμαι ο εαυτός μου..Ο δυναμικός, αισιόδοξος, χαρούμενος εαυτός μου..Σε καταστάσεις που δεν έχω επιλέξει και δεν θέλω να βρίσκομαι..Οτι νιώθω μόνη..Μόνη και μοναχική..Εδώ και πολύ καιρό..Πάρα πολύ καιρό..Πάρα πάρα πολύ καιρό..Και φταίω κι εγώ που το άφησα να γίνει..που με άφησα να γίνω έτσι..Που με παραμέλησα και με άφησα και με έθαψα κάπου στο βάθος του μυαλού μου κι έγινα κάτι άλλο..Κάποια άλλη που κι εγώ δεν με αναγνωρίζω ώρες ώρες..Κάποια άλλη που δεν είμαι εγώ και δεν θέλω να είμαι..Που ώρες ώρες θέλω να φωνάξω και να τσιρίξω και να με βγάλω απο κει μέσα..Που έπεσα με τα μούτρα στο παιδί μου για να καλύψω τα κενά που είχα και να δώσω την αγάπη που περίσσευε..Που είμαι πραγματικά εγώ μόνο όταν είμαι μαζί του..ή όταν γράφω εδώ.. Και τολμώ να πω οτι αν δεν είχα το Νικόλα ή το internet..να ξεχνιέμαι λίγο ίσως να είχα κυλίσει περισσότερο προς τη σκοτεινή πλευρά..
Και μετανιώνω...Μετανιώνω που με άφησα..Μετανιώνω που αφήνω άλλους να μου φέρονται άσχημα και να με πονάνε και να με μειώνουν..Και δεν θα το ξαναεπιτρέψω..Γιατί είμαι δυνατή..Γιατί χρειάζομαι ανθρώπους γύρω μου να με αγαπάνε και να με στηρίζουν και να με δέχονται..χωρίς να κρίνουν.. χωρίς να με ρίχνουν...χωρίς να μου μαυρίζουν τη ψυχολογία..Θέλω ανθρώπους να με εμπνέουν και να με κάνουν να θέλω να γίνομαι καλύτερη..δυνατότερη..Που να με κάνουν χαρούμενη κι όχι μίζερη και δυστυχισμένη..
Γιατί τελικά θα βάλω μια μπάρα μέτρησης στη ζωή μου..σαν αυτές που έχουν στα λούνα παρκ και μετράνε το ύψος..που αν είσαι πιό κοντός δεν ανεβαίνεις..;; Έτσι κι εγώ..Αν δεν έχεις να μου προσφέρεις κάτι..αγάπη, αισιοδοξία, χαρά, ασφάλεια, έμπνευση, στοργή, αφοσίωση, μια γλυκιά κουβέντα βρε αδερφέ...εεε τότε δεν έχεις θέση στη ζωή μου..
Δύσκολο καλοκαίρι το φετινό..Από αυτά που σε φτάνουν στα όρια σου..Που σε ρίχνουν σε καταστάσεις που πρέπει να παλέψεις..Αν θες φυσικά να σώσεις και να σωθείς..
Και σήμερα..τελευταία μέρα αυτού του καλοκαιριού.. ξορκίζω το κακό..Θα το δημοσιεύσω και θα το διώξω και θα το μοιραστώ για να γίνει τόσο δα μικρό και ελαφρύ..Τόσο που αν το φυσήξω θα σβήσει..
Γιατί είμαι καλά..Νιώθω εγώ..Εγώ η ελπίδα, εγώ η αισιοδοξία, εγώ η χαρά..Γιατί δεν φοβάμαι..Γιατί ακόμα και μέσα σ' αυτό το άθλιο καλοκαίρι εγώ βρήκα στιγμές χαράς και αγάπης..Γιατί δεν θα ξαναχάσω άλλο καλοκαίρι..Γιατί όλα θα πάνε καλά..και εγώ καλύτερα...

πολλά φιλιά
Ελπίδα 

1-2-3-4 ή αλλιώς...Χαλβάς Σιμιγδαλένιος..

11:09:00 π.μ. 36 Comments A+ a-

in English soon

Νομίζω οτι δεν υπάρχει πιο εύκολη συνταγή... Αν και είχα τις επιφυλάξεις μου στην αρχή γιατί δεν είχα ξανακάνει χαλβά με σιμιγδάλι..Και το φοβόμουνα και λίγο..Όμως τελικά είναι μια συνταγή εύκολη, γρήγορη (10 λεπτά το πολύ), οικονομική και μυρωδάτη..Αν και χειμερινή η μυρωδιά της κανέλας...εγώ τρελαίνομαι.. Κάνω σχεδόν καθημερινά..Κυρίως για την ταβέρνα αλλά πάντα κρατάω κι ένα μπολ για το Νικόλα που τρελαίνεται κι αυτός..




Η επιστροφή της άσωτης blogger..

4:10:00 μ.μ. 25 Comments A+ a-

in English soon

Κοιτάω την ημερομηνία και δεν το πιστεύω...Έχει μπει ο Ιούλιος και χαμπάρι δεν το πήρα..Έχει περάσει σχεδόν ένας μήνας από την τελευταία φορά που έγραψα.. Πω πω...Είμαι απαράδεκτη (άλλη φορά βάλτε μια φωνή...)...αλλά και δικαιολογημένη..Εδώ και τρεις εβδομάδες σχεδόν είμαστε στο χωριό..Και το διάστημα πριν ήταν απίστευτα κουραστικό...Έπρεπε να ετοιμάσω ρούχα, πράγματα..Όλη μας την προίκα δηλαδή μιας και θα είμαστε εδώ όλο το καλοκαίρι..Κι αυτό σημαίνει απίστευτος όγκος πραγμάτων..όχι τόσο δικά μας όσο του Νικόλα..Ρούχα, παιχνίδια, βιβλία..ότι μπορεί να χρειαστεί.. Και μέσα σ' όλο αυτό είχα και κάποια τελευταία ιδιαίτερα μαθήματα που έπρεπε να τελειώσω..συν τη βάφτιση της μικρότερης ανιψιάς μου που έγινε την Κυριακή πριν φύγουμε από Θεσσαλονίκη..που ήταν και η γιορτή του πατέρα και ήθελα να κάνουμε και έκπληξη στον Αντώνη..Ένας πανικός...
Και μετά ήρθαμε εδώ..στο χωριό..στην εξοχή..στη θάλασσα (που σαν τη Χαλκιδική δεν έχει..πραγματικά όμως..) και..στην ταβέρνα..Και να προσπαθούμε να οργανώσουμε το μαγαζί και να οργανωθούμε κι εμείς..Εγώ στο σπίτι με το Νικόλα και τον Αλέξανδρο (τον ανιψιό μας)..Ο Αντώνης με το Χρήστο (τον αδερφό του), τη μαμά και το μπαμπά μου να χτυπάνε 15ωρα στο μαγαζί από το πρωί μέχρι το βράδυ...Να έρχονται ψόφιοι από την κούραση, νευρικοί, απογοητευμένοι.. Και να προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε τα όποια προβλήματα προέκυπταν καθημερινά..κυρίως με τους συνεταίρους. Πρώην δηλαδή γιατί τελικά μετά από εντάσεις και φασαρίες, καταλήξαμε να τους εξαγοράσουμε όπως όπως και να το κρατήσουμε μόνοι μας και τα δωμάτια και την ταβέρνα..Κι ευτυχώς ηρεμήσαμε..όλοι..Και τώρα οργανωνόμαστε καλύτερα..Ο καθένας πήρε τη θέση του και όλα πηγαίνουν πολύ πολύ καλά..Θα πάρουμε και επιπλέον προσωπικό για να ξεκουράζονται όλοι..
Η μόνη που δεν δουλεύω είμαι εγώ..(προς το παρόν δηλαδή..) Αν εξαιρέσεις οτι φτιάχνω τα γλυκάκια που κερνάμε στο μαγαζί..Κι επιπλέον εγώ έχω να κυνηγάω και το Νικόλα...χεχε..Η καλύτερη δουλειά τελικά..Κι αυτός ο ήλιος του Ιουνίου και το χρώμα της θάλασσας δεν με άφηναν να καθίσω στο πληκτρολόγιο...Μαζί με το Νικόλα και τον Αλέξανδρο πηγαίναμε στην Τορώνη για μπάνιο..σχεδόν καθημερινά..Η ταβέρνα απέχει περίπου 25 χιλιόμετρα από το σπίτι οπότε είχαμε και τις διαδρομές πήγαινέ έλα στο μαγαζί..Οπότε χρόνος λιγοστός..Και στο λίγο που μου έμενε..το μεσημέρι ή το βράδυ που κοιμόταν ο Νικόλας  έβλεπα την καινούρια αγαπημένη μου σειρά.. "Castle"..Κεραυνοβόλος έρωτας και ολονύχτιοι μαραθώνιοι μέχρι να τελειώσω του 5 κύκλους (τους οποίους ξανά βλέπω για τρίτη φορά..χεχε) Και με τούτα και με εκείνα πέρασε ο καιρός.. Και σκέφτηκα επιτέλους οτι ήρθε η ώρα να ξαραχνιάσω το σπιτάκι μου...Οπότε καθίστε να σας τα πω με λεπτομέρειες και εικόνες..
Ας τα παρουμε από την αρχή..ή τουλάχιστον από εκεί τα άφησα.. Δηλαδή την Κυριακή 16 Ιουνίου.. Είχαμε ετοιμάσει με το Νικόλα δωράκι έκπληξη για το μπαμπά του..Είχα φτιάξει μια μίνι αφίσα σε κορνίζα και μαζί με το Νικόλα φτιάξαμε και μια καρτούλα με το αποτύπωμά του...


Που κοιμάται το παιδί..

2:04:00 π.μ. 45 Comments A+ a-

in English soon

Ο ύπνος είναι ένα θέμα που σηκώνει πολύ ανάλυση.. Υπάρχουν πολλές απόψεις και ιδέες και τρόποι..Αλλά τελικά κάθε οικογένεια νομίζω έχει το δικό της τρόπο για το που θα κοιμηθεί το παιδί..Δεν υπάρχει σωστός και λάθος..Υπάρχει απλά διαφορετικός..
Το δικό μας παιδί πάντως κοιμάται παντού εκτός από το κρεββάτι του..χαχα... 
Όταν ήταν μωρό ο Νικόλας κοιμόταν στην καλαθούνα του δίπλα στο κρεββάτι μας..Τον κοίμιζα εκεί μέχρι 4 μηνών περίπου. Μετά δεν χωρούσε πρώτον και δεύτερον είχα κι ένα φόβο μήπως γυρίσει και φάει και καμιά τούμπα..

 Μα πόσο μικρούλης είναι εδωωωωωωωωώ;;; 

Σάββατο στην Αριστοτέλους..

3:54:00 μ.μ. 24 Comments A+ a-

in English soon

Χτες το απόγευμα..παρά τη συννεφιά σκέφτηκα να πάω βόλτα με το Νικόλα στο κέντρο. Έτσι για αλλαγή..Πήραμε το λεωφορείο. Με βοήθησε ένας παππούς να ανεβάσω το καρότσι..Τι ευγενικός. Ευτυχώς ήταν σχετικά άδειο και είχε πολλές θέσεις και χώρο για το καρότσι. Αγκαλιά με το Νικόλα βλέπαμε έξω από το παράθυρο τα αυτοκίνητα. Τρελαίνεται να λέει τα χρώματα που βλέπει...κόκκινο αυτοκίνητο..μπλε αυτοκίνητο, πράσινο (το αγαπημένο του), μαύρο... Και κάπως έτσι φτάσαμε στην πλατεία Αριστοτέλους..
Πρώτα κατεβήκαμε προς τα κάτω..Προς στη θάλασσα και προς στα περιστέρια φυσικά..Του είχα υποσχεθεί να ταΐσουμε τα περιστέρια..και ανυπομονούσε. 

Πήραμε σπόρους από μια πλανόδια γιαγιά και ο Νικόλας όλο χαρά τα πετούσε τριγύρω φωνάζοντας : "Ελάτε περιστέριααααα..Ελάτε να φάτεεεεε...Να το φαΐ σας πουλάκια..." 

Μαρμελάδα Φράουλα Φουρνιστή..

5:36:00 μ.μ. 55 Comments A+ a-

In English soon

Γενικά δεν είμαι πολύ του φρούτου...όμως τα καλοκαιρινά φρούτα τα αγαπώ..Ροδάκινα, βερίκοκα, κεράσια.. Σε όλες τις εκδοχές...Ωμά, μαρμελάδα, σε γλυκά, παγωτά, χυμούς... Το μόνο που δεν τρελαίνομαι να φάω είναι η φράουλα.. Ούτε ωμή ούτε σε παγωτό...Η μόνη εκδοχή που μου αρέσει είναι σε μαρμελάδα..χμμ ίσως και σε cheesecake.. 
Τις προάλλες βρήκα στη λαϊκή υπέροχες μυρωδάτες φράουλες και πήρα και για το Νικόλα (που τρελαίνεται) και για να κάνω μαρμελάδα..Μια μαρμελάδα πανεύκολη και πολυδοκιμασμένη με όλα τα φρούτα.. Την αρχική ιδέα βρήκα εδω. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε οποιαδήποτε αγαπημένη συνταγή μαρμελάδας..Η μόνη διαφορά είναι οτι γίνεται στο φούρνο...Οπότε δεν θέλει ανακάτεμα αλλά ούτε και καίγεται..